bezludzie


bezludzie
bezludzie {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, lm D. bezludziedzi {{/stl_8}}{{stl_7}}'obszar bezludny lub bardzo słabo zaludniony; pustkowie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Od zgiełku miasta uciekł na bezludzie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezludzie — n I; lm D. bezludziedzi «okolica nie zamieszkana lub słabo zamieszkana, oddalona od siedzib ludzkich; miejsce bezludne» Mieszkać na bezludziu …   Słownik języka polskiego

  • bez- — 1. «przedrostek wyrazów pochodnych utworzonych od połączeń przyimka bez z rzeczownikiem w dopełniaczu» a) «tworzy przymiotniki z sufiksami owy, ny, y (po k, g: i) np. bezcelowy (od bez + celu), bezgotówkowy, bezksiężycowy; bezbłędny, beznadziejny …   Słownik języka polskiego

  • bez- — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przedrostek występujący w przymiotnikach (i pochodnych od nich przysłówkach, rzeczownikach) tworzonych od wyrażeń przyimkowych lub w rzeczownikach tworzonych wprost od takich… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień